تنها تولدت مبارک !  

تو به من می خندیدی

تو در هجوم سکوت می نگریستی

تو در یلداترین تاریکی شب می رفتی

تو در افق نامعلوم سپیده دور می شدی

تو سراسر آرزو بودی ،

آرزوی نور.

تو با سردترین آهنگ می گفتی : فردا از آن من است : تو مرا به امروز پیوند داده ای  !

تو چشمانت را بستی که راحت ترکم کنی

تو لبریز از خواستن رفتی...

دیشب خواب دیدم که باز دستانت را حس می کنم

... چه رویایی ... چه کابوسی ...

دیگر برایم خواستنی نیستی !